«Det er godt å kåmmå hematt», song Ivar Simastuen, og det kan det ofte vere mykje sant i. Men det finst òg tilfelle der draumen me ber på, ikkje er heim att. Slik har eg det når eg sit ved vatnet og veit at det vert ei stund til eg igjen får sjå kveldssola avslutte dagen med å gå ned i Middelhavet. Der og då vert det fort freistande å sitere Store-Knut: «Jeg sidder og er hjemme her, det vil sige borte, altsaa i mit Æs.»
