
360 kiest een door de buitenlandse pers beschreven sportevent, van voetbal tot Grieks-Romeins worstelen. Deze keer: verbijsterende prestaties en eerlijkheid.
Oud-marinier voltooit na 240 dagen de langste triatlon ter wereld
Mitch Hutchcraft, een Britse oud-marinier, heeft afgelopen maand ‘de langste triatlon ter wereld’ voltooid. ‘Hutchcraft legde meer dan 13.000 kilometer af in 240 dagen door te zwemmen, fietsen, hardlopen en wandelen voordat hij zondag de hoogste top ter wereld bereikte’, aldus The Guardian. De oud-marinier startte acht maanden geleden zijn avontuur in het Verenigd Koninkrijk en eindigde op 11 mei op de top van de Mount Everest.
‘De 32-jarige vertrok op 14 september vorig jaar vanuit Dover en zwom 34 kilometer over het Kanaal, fietste 11.929 kilometer van Frankrijk naar India en rende 900 kilometer van India naar Kathmandu in Nepal’, aldus de Britse krant. Daarna wandelde hij vanaf de hoofdstad naar de voet van Mount Everest en bereikte hij de top.
‘Het was het zwaarste dat ik ooit heb gedaan’, vertelt de Brit aan BBC. ‘Maar ik ben dolgelukkig en trots dat ik dit epische avontuur heb voltooid.’ Tijdens zijn reis kwam hij voor veel uitdagingen te staan, schrijft Daily Mail. Zo werd hij onder andere van zijn fiets gereden door een taxi, achtervolgd door wilde honden en onder schot gehouden in Servië.
‘Om een droom te vervullen die ik al sinds mijn achtste had, en op zo’n geweldige manier, is ongelooflijk’
‘Woorden kunnen niet beschrijven hoe ik me nu voel’, vertelde Hutchcraft aan Daily Mail. ‘Om een droom te vervullen die ik al sinds mijn achtste had, en op zo’n geweldige manier, is ongelooflijk.’
De Engelsman ging op eenentwintigjarige leeftijd bij de Royal Marines nadat zijn vader een jaar eerder was overleden. Hutchcraft vertelde aan Daily Mail dat zijn vader ‘elke stap bij me was’ tijdens zijn extreme tocht. ‘Hij zal voor altijd mijn grootste inspiratie en motivatie blijven.’
Hutchcraft diende zes jaar en stopte in 2021. Nu verzamelt hij met zijn fysieke uitdagingen geld in, onder meer voor een organisatie die zich bezighoudt met veteranen en anderen die lijden aan een posttraumatische stressstoornis.
‘Ik ben op een missie om verder te bewijzen dat we met hard werken en zelfvertrouwen echt grenzeloos zijn’, aldus Hutchcraft tegen Daily Mail. ‘Ik wil anderen inspireren om er ook in te geloven dat ze alles wat ze dromen, hoe klein ook, waar kunnen maken.’
Maud Wiersma

De coach die niet zonder wekelijkse wedstrijden kan
Na pakweg tweeënhalf jaar van geruchten, speculaties en mislukte onderhandelingen tekende de Italiaanse trainer Carlos Ancelotti half mei dan eindelijk een contract als manager van de Braziliaanse voetbalselectie. De officiële bekrachtiging kwam pikant genoeg een dag na de laatste van de vier nederlagen die Ancelotti’s huidige club Real Madrid dit seizoen moest incasseren tegen aartsrivaal Barcelona. Daarmee verspeelde Real de laatste kans op het Spaanse landskampioenschap en wist de sterrenploeg deze voetbaljaargang voor de verandering zelfs geen enkele prijs in de wacht te slepen.
In de Braziliaanse pers raken ze voorlopig niet uitgesproken over de komst van Ancelotti. In de dagen dat in Rome met smart op witte rook werd gewacht, bracht sportkant Footboom het officiële welkomstwoord van voormalig vedette Romário de Souza Faria prominent op de voorpagina: ‘Habemus technicum’. Volgens Romario gaat Ancelotti ‘op een delicaat moment – de nationale selectie presteert de laatste jaren wisselvallig en is nog niet zeker van plaatsing voor het WK in 2026 – een broodnodige revolutie in het Braziliaans voetbal ontketenen’.
‘Carletto krijgt de beschikking over een privéjet om de Atlantische Oceaan over te steken wanneer hij maar wil’
Niet veel later bracht de Argentijnse krant AmbitoFinanciero de contractvoorwaarden naar buiten waar Ancelotti en de Braziliaanse voetbalbond het over het eens waren geworden: ‘Er is bevestigd dat de manager 835.000 dollar per maand gaat verdienen en een bonus van 5 miljoen tegemoet kan zien bij het veroveren van de wereldbeker. In plaats van vliegtickets om van Zuid-Amerika naar Europa te reizen en spelers te bezoeken die op het oude continent spelen, krijgt Carletto de beschikking over een privéjet om de Atlantische Oceaan over te steken wanneer hij maar wil.’
Tekenend voor de dagkoersen binnen de internationale voetbalwereld was de analyse van Ancelloti’s aanvankelijke weigering om voor Brazilië te tekenen op de Amerikaanse sportsite El Futbolero, eind april: ‘Ancelotti verklaarde dat hij er niet voor voelde omdat hij het dagelijkse ritme bij een voetbalclub te veel zou missen. Dit antwoord getuigt van een verbijsterende eerlijkheid. Het biedt een zeldzaam inzicht in de mentaliteit van een coach op het hoogste niveau die passie en dagelijkse betrokkenheid voorrang geeft boven glamour of reputatie.’
Diederik Samwel
