Leven in een constante staat van angst

In Egypte is journalistiek een daad van moed, aangezien kritische stemmen er de mond worden gesnoerd. In dit klimaat van angst en repressie doet onderzoeksjournalist Barbara George haar verhaal. Jarenlang onderzocht zij corruptie, mensenrechtenschendingen en misstanden binnen overheidsinstellingen. Maar de prijs voor haar werk was hoog.

Gedurende mijn jaren als onderzoeksjournalist heb ik mij vooral gericht op het blootleggen van corruptie binnen de overheid. Ook heb ik onderwerpen behandeld zoals kinderarbeid in Egyptische steengroeven die deels onder controle staan van militaire autoriteiten. Ik heb contact gezocht met internationale organisaties om bronnen te verifiëren, wat ertoe leidde dat sommige Europese bedrijven stopten met het importeren van stenen uit Egypte. Mijn onderzoek hiernaar bracht mij echter steeds meer in de problemen.

Voor mijn vertrek uit Egypte deed ik research naar corrupte deals binnen EgyptAir, waarbij verschillende zakenlieden en veiligheidsfunctionarissen betrokken waren. Het onderzoek bracht aan het licht dat er miljoenen Egyptische ponden aan overheidsgeld werden verspild in verdachte transacties. Na publicatie van het onderzoek nam de druk op mij sterk toe: ik werd bespioneerd, onderzocht en geconfronteerd met verzonnen aanklachten. Alle signalen wezen in dezelfde richting: de gevangenis – net als bij veel van mijn collega’s.

Het werd routine om versleutelde apps te gebruiken en mijn wachtwoorden regelmatig te wijzigen

Ik leefde in een constante staat van angst, vooral toen ik hoorde van arrestaties van collega’s of het volgen van hun bewegingen door de autoriteiten. Deze angst nam na elke publicatie toe. Het werd routine om versleutelde apps te gebruiken en mijn wachtwoorden regelmatig te wijzigen om mijn ­gegevens te beschermen. Versleutelde e-mail was mijn enige veilige manier van communicatie met bronnen, maar zelfs dat bood geen volledige gemoedsrust. 

Angst voor mijn veiligheid werd een dagelijks gegeven, en na elk nieuw onderzoeksartikel ontving ik dreig­berichten en juridische intimidatie, gericht op mijzelf of mijn familie. Ik vertrok in 2024 uit Egypte naar Nederland. Maar zelfs hier word ik continu in de gaten gehouden, bijvoorbeeld na een publicatie over ‘vergeten families’ in Egypte in Raseef22. De angst blijft bestaan.