‘Ik wou dat deze foto’s nooit hadden bestaan’, schrijft de Oekraïense fotograaf Julia Kochetova.
Oorlogen zullen steeds weer opnieuw uitbreken, vreest een nieuwe generatie beeldmakers zoals Kochetova.
Oorlog, zoals zij die in haar land aan den lijve ondervindt, kan volgens haar niet op afstand begrepen worden.
Elk verhaal heeft een naam, een gezicht en een lichaam.
Deze tentoonstelling is een uitnodiging om empathie te herstellen in een tijd waarin beelden van geweld steeds vaker als vanzelfsprekend worden ervaren.
Ook ziet Kochetova het als haar taak de littekens te tonen die ons eraan herinneren wat oorlog werkelijk betekent: de pijn en het verlies, maar ook de moed en hoop van mensen die vechten om te overleven.
