Wat schrijven internationale commentatoren en opiniemakers over het jaarlijkse VN-klimaatrapport? ‘De dominante modellen van economische groei duwen de planeet richting instorting, met mogelijk onomkeerbare gevolgen voor mensen en economieën.’
Persbericht
VN-Milieuprogramma
‘Landen moeten (…) snelle resultaten gaan boeken, anders is de doelstelling van het Akkoord van Parijs om de opwarming van de aarde te beperken tot 1,5 graden Celsius in 2100 binnen een paar jaar dood en ligt de doelstelling van ruim onder de 2 graden op de intensive care. Volgens de huidige klimaatdoelen is de wereld op weg naar een wereldwijde temperatuurstijging van 2,6 tot 2,8 graden deze eeuw. Erger nog, het huidige beleid is ontoereikend om zelfs aan deze doelen te voldoen. Als er niets verandert, stevenen we af op een temperatuurstijging van 3,1 graden.’
Thomas Hummel – klimaatredacteur
Süddeutsche Zeitung
‘De opwarming van de aarde wordt voornamelijk veroorzaakt door de exploratie en verbranding van olie, gas en kolen. Maar heeft de internationale gemeenschap op de klimaattop van 2023 in Dubai niet besloten om afscheid te nemen van fossiele brandstoffen? En zich te richten op hernieuwbare energie? Dat maakt niet uit. Big oil in Amerika en Europa en olie- en gasproducerende landen als Rusland en Saoedi-Arabië denken dat ze de macht hebben om dit te negeren. Hetzelfde geldt voor de regering van China, die alleen al verantwoordelijk is voor twee derde van alle nieuwe kolencentrales ter wereld.’
Mariana Mazzucato en Vera Songwe – economen
Project Syndicate
‘Als we niet van koers veranderen, zal de opwarming van de aarde naar verwachting meer dan 3 graden Celsius bedragen, wat zal leiden tot een verlies van minstens 18 procent van het wereldwijde bbp tegen 2050. De dominante modellen van economische groei duwen de planeet richting instorting, met mogelijk onomkeerbare gevolgen voor mensen en economieën. (…) De klimaatcrisis is een direct gevolg van economische keuzes. Om de richting van economische groei te veranderen zodat deze de planetaire grenzen respecteert, moeten groene industriële strategieën drastisch op de schop om zo een transformatie van de hele economie te stimuleren.’
Jonathan Watts – klimaatredacteur
The Guardian
‘Wat als hoop het probleem is? Wat als hoop het antidepressivum is dat ons allemaal comfortabel apathisch houdt, terwijl we het volste recht hebben om verdrietig, bezorgd, tot actie aangezet of gewoon boos te zijn? (…) Nieuw onderzoek toont aan dat mensen die klimaatgerelateerd leed ervaren eerder geneigd zijn om collectieve actie te ondernemen. De geschiedenis laat daarentegen zien dat gefabriceerd optimisme kan leiden tot zelfgenoegzaamheid en het ontlopen van verantwoordelijkheden. (…) Als je niet verontrust bent over wat er gebeurt met de planeet, dan steek je je kop in het zand.’
