Twitter (nu X) was een revolutionair platform voor het verspreiden van informatie. Maar sinds Elon Musk het in 2022 kocht, is het een platform geworden voor het verspreiden van hoaxes en extremistische slogans. Is het de moeite waard om op dit sociale netwerk te blijven? Twee journalisten debatteren over het onderwerp.
’Door te blijven erken je de relevantie van Musk’
Thiage Ferrer Morini is een Spaanse journalist bij El País
‘Over Twitter spreken we in de verleden tijd’, en dat zegt volgens de Spaanse journalist Thiage Ferrer Morini erg veel. ‘Toen Elon Musk de naam veranderde van het platform dat hij voor 44 miljard dollar had gekocht, deed hij veel meer dan alleen de naam ervan veranderen. Hij veranderde het doel ervan.’ En daar is het volgens de Spaanse journalist misgegaan.
‘Musk belooft dat zijn doel op de lange termijn is dat X “de app voor alles” wordt, net zoals hij Hyperloop of de kolonisatie van Mars heeft beloofd. Maar tot het zover is, is het doel van de app dat de eigenaar kan opscheppen dat hij het meest invloedrijke platform ter wereld heeft en er zijn ideeën op kan verspreiden.’ Morini gaat verder: ‘En zolang ministers, sporters en beroemdheden allemaal hun nieuws op het netwerk van Musk blijven posten, bevestigt ieder van hen de relevantie van de eigenaar.’
‘Maar wie leest er mee?’ vraagt Morini zich vervolgens af. ‘Nou, een publiek dat steeds gefrustreerder wordt over de tekortkomingen van het platform, talloze bots, gekwelde journalisten die, om het nieuws te vinden, met een kapmes naar binnen moeten gaan om de berichten tussen advertenties door te vinden, persoonlijkheden gemaakt met AI, en iedereen die verlangt naar de tirades van Musk zelf, die met de dag racistischer, seksistischer en Trumpistischer worden.’
‘Als je op X publiceert, dwing je iedereen die wil weten wat er gebeurt, al die zooi te slikken’
‘Dit is waar X tegenwoordig voor staat’, meent Morini. ‘En als je daarop publiceert, dwing je iedereen die wil weten wat er gebeurt, al die zooi te slikken, of ze het nu leuk vinden of niet. Elke instelling, medium, politicus of journalist zou zich moeten afvragen of dat is wat ze willen. Of ze willen dat hun vrienden, hun klanten, hun lezers, door een deepfake van Kamala Harris en een cryptocurrency advertentie heen moeten om te weten te komen wat ze willen zeggen.’
Morini stelt dat het niet loont om nog aanwezig te blijven op X. Vervolgens noemt hij als voorbeeld de burgemeesters van Barcelona en Parijs, die zijn gestopt met posten op X. Ook bestaan er volgens Morini goede alternatieven. ‘Sommige, zoals Mastodon, hebben als bijkomend voordeel dat ze verzekerd zijn tegen de mogelijkheid dat er in de toekomst nog een Musk opduikt. Enkele instellingen, zoals de Europese Commissie, zitten er al op. De processen om gemeenschappen te creëren, verhalen te verspreiden, vriendschappen en interesses te vinden, bestaan al.’
‘Twitter bestaat niet meer’, eindigt Morini zijn artikel. ‘Degenen die het kenden, missen het. Maar we zijn nu op weg naar iets anders.’
‘Het is nog altijd dé plek waar dingen gebeuren’
Roger Senserrich is een Amerikaanse politicoloog en essayist
‘Om te beginnen was Twitter een leuke plek. De beknoptheid die de karakterlimiet oplegde, stimuleerde vindingrijkheid en snelle, geestige gesprekken’, meent de Amerikaanse politicoloog Roger Senserrich. ‘Het was een plek voor luchtige, directe en botte uitwisselingen, anarchistische explosies van wilde ideeën en bijtende commentaren. Voor elk cultureel festival of sportevenement was het de beste plek om in realtime indrukken, beledigingen en sarcastische opmerkingen met duizenden vrienden te delen.’
Volgens Senserrich is het diezelfde snelheid die Twitter ook tot een ‘ideale plek maakte om nieuws te volgen’. De pagina is immers ontworpen om snel informatie te verspreiden en ‘voor gebruikers was het heel makkelijk om snel meerdere perspectieven en analyses te vinden, zonder filters’. ‘Het was dan ook niet moeilijk om snel te ontdekken wie de beste bronnen waren. Vanaf het begin leek de pagina ontworpen door en voor verslaggevers,’ meent Senserrich.
En dus ‘stroomde Twitter al snel vol met journalisten, die de motor van de gemeenschap werden’. En dat is volgens de politicoloog niet vreemd: ‘Journalisten zijn niet alleen bekwame schrijvers, maar ook spraakzame, cynische en humeurige mensen die verslaafd zijn aan drama en grootspraak. Al snel sloten geleerden aan die context konden bieden. Voeg aan deze fauna clowns, komieken en applaudisserende mensen, en we hebben een perfecte pagina om de actualiteit te volgen.’
‘Niemand heeft de belangrijkste gebruikersgroep, de journalisten, in een vergelijkbaar volume’
Toch moet Senserrich erkennen dat Twitter niet meer is wat het was. ‘De aandrang van de nieuwe eigenaar om mensen te laten zien die u niet volgt en om inhoud te promoten, is zeer irritant. Sterker nog, het geven van prioriteit aan de stemmen en inhoud van betalende gebruikers en het verzwakken van het verificatiesysteem is nog vervelender.’ Twitter is kapot, meent de Amerikaan. ‘De pagina staat vol met ongewenste advertenties, oplichters, bots en allerlei soorten spam. Debatteren wordt een nutteloze oefening waarbij de slechtste acteurs de luidste stem hebben.’
Maar ondanks dat zal Senserrich X blijven gebruiken. ‘Twitter (nee, ik zal het nooit bij de nieuwe naam noemen) wordt steeds irritanter, maar het heeft nog steeds iets dat geen van zijn concurrenten heeft: het blijft de beste plek op internet om nieuws in realtime te verzamelen en te delen.’
En dus zit er volgens hem niets anders op dan het te blijven gebruiken. ‘Zelfs met zijn gebreken, heeft niets anders hetzelfde niveau van directheid, en wat nog belangrijker is, niemand heeft de belangrijkste gebruikersgroep, de journalisten die verslaafd zijn aan het formaat, in een vergelijkbaar volume. Als je nieuws wilt genereren, moet je dat hier doen, en als je wilt volgen wat er gebeurt, is er geen betere plek. De pagina is een puinhoop, de idioten hebben elk debat geteisterd en niets is logisch, maar het vermogen om stemmen, commentaren, analyses, geschreeuw, gebral en internet absurditeit te verzamelen blijft onovertroffen.’