Wat schrijven internationale commentatoren en opiniemakers over de nalatenschap van paus Franciscus? ‘Atheïsten en agnosten rouwen voor het eerst massaal om de dood van een paus.’
Cecilia González – journalist
El Tiempo
‘Hij zette zich in voor de armen. Hij was eenvoudig, nederig en bracht gelovigen en niet-gelovigen dichter bij de kerk. Hij kwam op voor de gemarginaliseerden. Hij was de eerste progressieve paus, niet bang om de machtigen te bekritiseren. Hij was een politiek en religieus leider aan wie nu al een wonder kan worden toegeschreven: atheïsten en agnosten rouwen voor het eerst massaal om de dood van een paus vanwege zijn toespraken over humanisme, pacifisme, milieubewustzijn, sociale rechtvaardigheid en mensenrechten.’
Élie Fayad – redacteur
L’orient-Le Jour
‘Tijdens de twaalf jaar van zijn pontificaat heeft Franciscus de publieke opinie flink in beroering weten te brengen. Volgens conservatieven zou de paus zich hebben bezondigd aan ontoelaatbare progressieve uitspattingen, zoals in zijn beroemde “wie ben ik om te oordelen”- toespraak tot homoseksuelen. Zijn heftige uitspraken over abortus stelden juist progressieven enorm teleur. Hetzelfde geldt voor zijn terughoudende benadering van de plaats van vrouwen in de kerk en de strijd tegen seksueel misbruik binnen religieuze instellingen.’
Ross Douthat – columnist
The New York Times
‘In de praktijk gebruikte Franciscus zijn macht vaak net zoals zijn voorgangers: om afwijkingen van zijn autoriteit te controleren en te onderdrukken. Alleen waren de doelwitten deze keer andersdenkende conservatieven en traditionalisten, in plaats van progressieven en modernisten. Maar juist door die nieuwe vorm van conflict, waarbij katholieken die gewend waren aan dezelfde kant te staan als het Vaticaan, plotseling lijnrecht tegenover het pauselijk gezag kwamen te staan, hielp hij het gezag van zijn ambt te demystificeren.’
Thomas van Celano – anonieme Roomse priester
UnHerd
‘Franciscus was uniek wat betreft zijn talent om de wereldopinie te manipuleren (…) en zijn buitengewone sloopvaardigheid. Tijdens zijn regeerperiode is er weinig wezenlijks bereikt. De financiën van het Vaticaan blijven een puinhoop, de inkomsten daalden gestaag. De Heilige Stoel heeft nog steeds geen duidelijk leiderschap getoond rond seksueel misbruik, ook al is dit begonnen in de lagere rangen van de kerk. Gewone geestelijken zijn gedemoraliseerd en verbijsterd, en het aantal mensen dat zich meldt om gewijd te worden is drastisch gedaald.’
